Ο μάγος της Αθήνας

Αθήνα, η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ! Η πόλη του άγχους, των ευκαιριών, της διασκέδασης, της ρουτίνας και πολλών άλλων πραγμάτων… Σε αυτή τη πόλη λοιπόν ζω κι εγώ… Πολλοί θα την έλεγαν απρόσωπη ή ακόμα αδιάφορη. Αν με ρωτήσεις όμως τη δική μου γνώμη για την πόλη που ζω και εργάζομαι, θα σου έλεγα ότι η Αθήνα είναι μαγική…Ναι, μαγική! Γιατί οι εναλλαγές καταστάσεων, συναισθημάτων, ανθρώπων … Continue reading Ο μάγος της Αθήνας

Ο μονόλογος της κυρίας Θ

Ύστερα από μια ταλαιπωρία 3 ημερών, πάνω κάτω Αθήνα-Καβάλα για τις εξετάσεις στη Φαρμακευτική Αθηνών, έφτασε επιτέλους η μέρα που θα έμπαινα στο τρένο με σκοπό να αφήσω πίσω μου όλο το άγχος των εξετάσεων και να κάνω να δω την Αθήνα για πολύ καιρό… Φτάνοντας στο σταθμό Λαρίσης με τη μητέρα μου (καθώς ήταν και 12 τα μεσάνυχτα), έκατσα στο παγκάκι με το χαμόγελο … Continue reading Ο μονόλογος της κυρίας Θ

Ο Ολλανδός, το Ιντερσίτυ και ο Καρβουνιάρης

Σεπτέμβριος 1990. Παραμονές απόφασης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 που ήταν υποψήφια και η Αθήνα και μάλιστα ως το μεγάλο φαβορί. Στο Καλλιμάρμαρο  έχει στηθεί ολόκληρη παραγωγή για τους ενδεχόμενους πανηγυρισμούς κι εγώ μαζί με το συνονόματο πρώτο ξάδελφό μου Γιάννη Κυφωνίδη ως «Χρυσοί Εθελοντές» κατεβαίνουμε από τη Θεσσαλονίκη  σιδηροδρομικώς. Μόνο που για λόγους οικονομίας και εμπειρίας αποφασίζουμε να ταξιδέψουμε με το κλασικό τρένο, … Continue reading Ο Ολλανδός, το Ιντερσίτυ και ο Καρβουνιάρης

«Και τώρα τι κάνουμε χωρίς τσιγάρο;»

Απρίλιος 2008. Σπουδαστής ακόμα στη δραματική σχολή, αποφασίζω να πάω με τέσσερις συμφοιτητές μου στη Θεσσαλονίκη για να δούμε την παράσταση «Λεωφορείον ο Πόθος» με πρωταγωνίστρια την καθηγήτριά μας, Πέμυ Ζούνη. Κλείνουμε εισιτήρια με το τρένο των 12.30 το μεσημέρι για να είμαστε Θεσσαλονίκη το απόγευμα, να κάνουμε ένα μπάνιο και να πάμε στην παράσταση. Συναντιόμαστε στη σχολή, παίρνουμε το μετρό (αρχικά κάνουμε λάθος και … Continue reading «Και τώρα τι κάνουμε χωρίς τσιγάρο;»

Έχω και τρένο πάμε μια βόλτα;

Ιούνιος 2009 Η διαδρομή Πειραιάς-Κηφισιά με το τρένο αρωγός στο να συναντηθούν δύο αργοκίνητες φίλες, από το ένα άκρο στο άλλο, για τη μεγάλη έξοδο του σαββατόβραδου.. Τα κοκτέηλ, το ελαφρύ αεράκι στο roof, η ιεροτελεστία της ανταλλαγής καθέκαστων και η γενικότερη χαλαρή ατμόσφαιρα  κρύβουν πίσω τους μια ενοχλητική εγρήγορση.. Ο τελευταίος συρμός περνά στις δύο.  Φοράμε τακούνια. Με πρόχειρους υπολογισμούς συνειδητοποιούμε ότι πρέπει να … Continue reading Έχω και τρένο πάμε μια βόλτα;

Are we at Komotini yet?

I was born in Komotini but I live in Athens. The summer of 2006, during the second year of my university studies, I happened to fell in love with a girl from Komotini. It was the end of August but I was just at the beginning of my relationship with Maria. Before I even realize it I was back to Athens, back to the Athenian … Continue reading Are we at Komotini yet?